Podróże

Cleveland Way

Prognoza przewiduje deszcz w późniejszym terminie, więc zaczynam wcześnie. Biorę Cleveland Way po raz kolejny, ale tym razem w przeciwnym kierunku. Przechodząc przez miasto, mijam rzędy wielobarwnych chat plażowych na North Bay, zanim wspinam się na ścieżkę klifową.

Dziś chodzenie jest trudniejsze, nachylenie bardziej strome, często spada w dół, aby przekroczyć strumienie płynące przez zalesione doliny. Po trzech godzinach mijam pozostałości starej stacji radarowej, części systemu wczesnego ostrzegania z czasów II wojny światowej, zanim dotrę do Ravenscar.

Kiedy w 1885 roku zbudowano kolej ze Scarborough do Whitby, ktoś wpadł na genialny pomysł stworzenia tu nowego kurortu.

Niestety, zapomniał, że do morza jest trudno się dostać, nie ma piaszczystej plaży, a wyjący wiatr nie jest szczególnie przyjemny. Mimo to plan został zarzucony dopiero w 1913 roku, ale pozostało po nim tylko kilka domów i imponujący hotel Raven Hall.

Stąd mijam pozostałości innego planu, tym razem udanego. Ałun, używany do utrwalania barwników, wydobywano tu od lat 50-tych XVI wieku do 1800 roku, a ruiny zakładów i pirsów wciąż można zobaczyć. Ścieżka schodzi na plażę i wspina się ponownie do Boggle Hole, gdzie mieści się odizolowane schronisko młodzieżowe, a następnie kontynuuje wzdłuż klifów.

Robin Hood’s Bay pojawia się w zasięgu wzroku, a ja robię moją drogę w dół do krawędzi wody i świętować z kuflem w Bay Hotel. Jest to również punkt końcowy dla 192 milowego spaceru od wybrzeża do wybrzeża i jest tam kilku zmęczonych weteranów cieszących się ich zasłużonym odświeżeniem.

W przeszłości wioska zarabiała na przemycie, ale teraz nastrojowe wąskie uliczki są wyłożone sklepami rzemieślniczymi, kawiarniami i restauracjami. Jest zasłużenie popularna i idę na wzgórze, aby złapać autobus powrotny do Scarborough.

Scarborough-Ravenscar-Scarborough 30 km, 7½ godziny

Jest szary dzień z lekką mżawką, więc decyduję się wyruszyć ponownie w kierunku Ravenscar, tym razem wzdłuż starej linii kolejowej. Jest ona znana jako tor żużlowy, ponieważ żużel był używany do podsypki, a nie do odłamywania kamieni. Parking Sainsbury’s jest nieprawdopodobnym początkiem spaceru i prowadzi przez osiedla mieszkaniowe, zanim dotrze się na wieś.

Linia została zamknięta w 1965 roku, ale stacje nadal stoją. Od Cloughton, to stopniowe wznoszenie, mijając perony w Hayburn Wyke, a następnie przez Staintondale Station, teraz prywatny dom, do Ravenscar Na 192m, jest to najwyższy punkt na linii, i to jest mój znak, aby odwrócić się i podążać ścieżką przybrzeżną z powrotem do Scarborough.

Wiatr wzbudza morze w postaci fal rozbijających się o skały, a na klifach jest niewiele schronienia. Na szczęście jest trochę wytchnienia w zachwycającej zalesionej zatoce Hayburn Wyke, z podwójnymi wodospadami, idealnymi na szybką przekąskę. Do Scarborough jest jeszcze długa droga i z ulgą można zobaczyć zamek, który w końcu pojawia się w oddali. Jeszcze lepsza jest herbata i ciastka po powrocie do hotelu.

Whitby – Robin Hood’s Bay 15 km, 4½ godziny

Tylko kilka godzin na spacer dzisiaj, ponieważ później wracam do Londynu, ale nie mogę odejść bez zobaczenia Whitby. To godzina jazdy autobusem, a kiedy przyjeżdżam, jestem zaskoczony widząc pociąg parowy gotowy do odjazdu ze stacji. To z North Yorkshire Moors Railway, która przedłuża niektóre z jej usług parowych tutaj.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *